BMTC ಬಸ್ಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಈಗ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ನೇರವಾಗಿ ಕೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ — ಇದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾರಿಗೆಯೇ? ಅಥವಾ ಖಾಸಗಿ ಜಾಹೀರಾತು ಕಂಪನಿಗಳ ಚಲಿಸುವ ಹೋರ್ಡಿಂಗ್ಗಳೇ?
ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದ ಗುರುತಿನ ಭಾಗವಾಗಿರುವ BMTC ಬಸ್ಗಳು ಪ್ರತಿದಿನ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಜೀವನದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿವೆ.
ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಲು, ಉದ್ಯೋಗಿ ಕಚೇರಿಗೆ ಹೋಗಲು, ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಲು, ಕಾರ್ಮಿಕ ತನ್ನ ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು, ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲು — BMTC ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿರುವ ಜನ ಅಸಂಖ್ಯಾತರು.
ಅಂದರೆ BMTC ಕೇವಲ ಸಾರಿಗೆ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲ.
ಅದು ಜನರ ನಡುವೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಸಂಚರಿಸುವ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವೇದಿಕೆ.
ಆದರೆ ಇಂದು ಕೆಲವು BMTC ಬಸ್ಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಬಸ್ನ ಮೂಲ ಬಣ್ಣವೇ ಕಾಣದಷ್ಟು full-body advertisement.
ಮುಂಭಾಗ, ಹಿಂಭಾಗ, ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ commercial branding.
ಅದರ ಮಧ್ಯೆ ನಮಗೆ ಯಾರು ಎಂಬುದೇ ತಿಳಿಯದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಮುಖಚಿತ್ರಗಳು.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಸ್ ನೋಡಿದರೂ ಅದು BMTC ಬಸ್ ಎಂಬುದೇ ಮೊದಲ ನೋಟಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಾಗದಂತಿರುತ್ತದೆ.
ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾರಿಗೆ ವಾಹನದ ಗುರುತೇ ಜಾಹೀರಾತಿನ ಹಿಂದೆ ಕಳೆದುಹೋಗಬೇಕೆ?
BMTCಗೆ advertisement ಮೂಲಕ revenue ಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾರೂ ವಿರೋಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಆದಾಯದ ಮೂಲಗಳು ಬೇಕು.
ಆದರೆ revenue ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಸ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪವೇ ಬದಲಾಗುವಷ್ಟು commercialisation ಅಗತ್ಯವೇ?
ಬಸ್ ನೋಡಿದಾಗ ಮೊದಲು BMTC ಕಾಣಬೇಕಾ?
ಅಥವಾ ಒಂದು private brand ಕಾಣಬೇಕಾ?
ಜನರ ಸೇವೆಗೆ ಇರುವ ಸರ್ಕಾರಿ ಬಸ್ನಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೊಡ್ಡ ಮುಖಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ಜಾಗ ಯಾಕೆ?
ಅದು ಜನರಿಗೆ ಏನು ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ?
ಅದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಯಾವ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತದೆ?
ಅದು ರೈತನಿಗೆ ಯಾವ ನೆರವು ಕೊಡುತ್ತದೆ?
ಅದು ಮಹಿಳೆಗೆ ಯಾವ ಯೋಜನೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ?
ಅದು ಬಡ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಯಾವ ಸರ್ಕಾರಿ ಸೌಲಭ್ಯ ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ?
ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ಅದೇ ಬಸ್ನ ಜಾಗವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿದರೆ?
ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಜೀವನವೇ ಬದಲಾಗಬಹುದು.
ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರದ ಸೌಲಭ್ಯ ತಲುಪಬಹುದು.
ಒಬ್ಬ ರೈತನಿಗೆ ತನ್ನಿಗೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ subsidy ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಬಹುದು.
ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಗೆ self-employment ಯೋಜನೆ ಸಿಗಬಹುದು.
ಒಬ್ಬ ಯುವಕನಿಗೆ skill training ಅಥವಾ ಉದ್ಯೋಗದ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯಬಹುದು.
ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.
ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ವಿವಿಧ ಸರ್ಕಾರಿ ಇಲಾಖೆಗಳು ತಮ್ಮ ಯೋಜನೆಗಳ publicityಗಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತವೆ.
Newspaper advertisement.
Full-page advertisement.
Special supplement.
TV advertisement.
Radio.
Hoardings.
Banners.
Pamphlets.
Awareness programmes.
Digital publicity.
Social media campaigns.
ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಣವೇ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಇದೇ ಸರ್ಕಾರದ ಬಳಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಾವಿರಾರು ಬಸ್ಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಾಹನಗಳಿವೆ.
ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಈ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಸರ್ಕಾರವೇ ಯಾಕೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿಲ್ಲ?
ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನದ ಜಾಹೀರಾತಿಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ಓದುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರಬಹುದು.
ಆದರೆ ಅದೇ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಒಂದು ಬಸ್ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರೆ?
ಆ ಬಸ್ ಪ್ರತಿದಿನ ರಸ್ತೆಗಿಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಬೆಳಗ್ಗೆ ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜುಗಳ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಂಜೆ ಕಚೇರಿ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
Bus standನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.
Traffic signalನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.
ಗ್ರಾಮದಿಂದ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ನಗರದಿಂದ ತಾಲ್ಲೂಕಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಸಾವಿರಾರು ಕಣ್ಣುಗಳ ಮುಂದೆ ಅದೇ ಮಾಹಿತಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಇದಕ್ಕಿಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ Government Publicity Network ಮತ್ತೊಂದು ಬೇಕೇ?
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಲ್ಪಿಸಿ ನೋಡಿ…
ಒಂದು BMTC ಬಸ್ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ:
“ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿವೇತನಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ”
ಕೆಳಗೆ:
ಯಾರು ಅರ್ಹರು?
ಎಷ್ಟು ಮೊತ್ತ ಸಿಗುತ್ತದೆ?
ಕೊನೆಯ ದಿನಾಂಕ ಯಾವುದು?
Official QR Code
Website
Helpline
ಇದ್ದರೆ?
ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ signalನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವಾಗಲೇ QR Code scan ಮಾಡಬಹುದು.
ಮತ್ತೊಂದು ಬಸ್ನಲ್ಲಿ:
“SSLC / PUC ನಂತರ Prize Money – ನೀವು ಅರ್ಹರೇ?”
ಅದನ್ನು ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ತಂದೆ ನೋಡಬಹುದು.
ಅವರ ಮಗುವಿಗೆ ಸಿಗಬೇಕಾದ ಸಹಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ತಿಳಿಯಬಹುದು.
ಮತ್ತೊಂದು ಬಸ್ನಲ್ಲಿ:
“ಸರ್ಕಾರಿ ವಸತಿ ನಿಲಯ ಪ್ರವೇಶ ಆರಂಭ”
ಒಬ್ಬ ಗ್ರಾಮೀಣ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಓದಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಗಬಹುದು.
ಮತ್ತೊಂದು ಬಸ್ನಲ್ಲಿ:
“ರೈತರಿಗೆ ಈ ಯೋಜನೆಯಡಿ ₹____ ಸಹಾಯಧನ”
QR Code scan ಮಾಡಿದರೆ ನೇರವಾಗಿ official portal.
ಮತ್ತೊಂದು ಬಸ್ನಲ್ಲಿ:
“ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸ್ವಯಂ ಉದ್ಯೋಗ ಸಾಲ / ಸಹಾಯಧನ ಯೋಜನೆ”
ಮತ್ತೊಂದು ಬಸ್ನಲ್ಲಿ:
“ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಪಿಂಚಣಿ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು”
ಮತ್ತೊಂದು ಬಸ್ನಲ್ಲಿ:
“ವಿಶೇಷಚೇತನರಿಗೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು – ನಿಮ್ಮ ಅರ್ಹತೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ”
ಮತ್ತೊಂದು ಬಸ್ನಲ್ಲಿ:
“ಯುವಕರಿಗೆ Free Skill Training + Employment Support”
ಮತ್ತೊಂದು ಬಸ್ನಲ್ಲಿ:
“ಈ ಆರೋಗ್ಯ ಯೋಜನೆಯಡಿ ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಉಚಿತ / ರಿಯಾಯಿತಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸಿಗಬಹುದೇ?”
ಇಂತಹ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಬಸ್ಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರೆ ಅದು advertisement ಅಲ್ಲ.
ಅದು ಜನಸೇವೆ.
ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಗಳು ಜನರಿಗೆ ತಲುಪದಿರುವುದರ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇನು?
ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಯೋಜನೆಯೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದಲ್ಲ.
ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ.
ಯೋಜನೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
Notification ಬರುತ್ತದೆ.
Department websiteನಲ್ಲಿ circular ಬರುತ್ತದೆ.
ಕೆಲವು newspaper advertisements ಬರುತ್ತವೆ.
ಆದರೆ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಅದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆಯೇ?
ಪ್ರತಿ ದಿನ newspaper ಓದದ ಕೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆಯೇ?
Digital literacy ಕಡಿಮೆ ಇರುವ ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆಯೇ?
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಯಾವ department website ನೋಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿದೆಯೇ?
ಬಹುತೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.
ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸರ್ಕಾರವೇ ಜನರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.
ಜನರು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮಾಹಿತಿ ಜನರನ್ನು ಹುಡುಕುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬೇಕು.
ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ಬಸ್ಗಳು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದು.
BMTC ಮಾತ್ರವಲ್ಲ
ಈ ವಿಚಾರ BMTCಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು.
ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿರುವ:
BMTC
KSRTC
NWKRTC
KKRTC
ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಇಲಾಖೆಗಳ:
Department buses,
Board buses,
Corporation vehicles,
University buses,
Institutional buses,
Government campaign vehicles
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ Public Information Network ಆಗಿ ಬಳಸಬಹುದು.
ಪ್ರತಿ ಇಲಾಖೆಗೆ ತನ್ನದೇ awareness campaign ಇರಬಹುದು
ಸಮಾಜ ಕಲ್ಯಾಣ ಇಲಾಖೆ
Scholarship
Prize Money
Hostel
Fellowship
Educational Assistance
Self Employment Schemes
ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಕಲ್ಯಾಣ ಇಲಾಖೆ
Scholarship
Hostel
Educational Schemes
Training Programmes
ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಕಲ್ಯಾಣ ಇಲಾಖೆ
Scholarship
Education Loans
Hostels
Training
ಮಹಿಳಾ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಇಲಾಖೆ
Women welfare schemes
Child protection
Nutrition
Self-employment
Helplines
ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆ
Health insurance
Vaccination
Maternal health
Emergency helplines
Preventive healthcare
ಕೃಷಿ ಇಲಾಖೆ
Subsidies
Crop schemes
Insurance
Equipment assistance
Application dates
ಕಾರ್ಮಿಕ ಇಲಾಖೆ
Worker welfare benefits
Education assistance
Maternity benefits
Pension
Registration
ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಇಲಾಖೆ
Training
Job fairs
Apprenticeship
Placement programmes
ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆ
Admissions
Scholarships
Exam information
Career guidance
ಕಂದಾಯ ಇಲಾಖೆ
Certificates
Pension
Citizen services
Online services
ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಇಲಾಖೆಯೂ ಜನರಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಉಪಯೋಗವಾಗುವ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಬಸ್ಗಳ ಮೂಲಕ ತಲುಪಿಸಬಹುದು.
ಇನ್ನೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಮಾಡಲು technology ಬಳಸಬಹುದು
ಪ್ರತಿ bus advertisementನಲ್ಲಿ ಒಂದು dynamic QR Code ಇರಲಿ.
Scan ಮಾಡಿದಾಗ:
ಯೋಜನೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿ
Eligibility
Documents Required
Application Process
Application Link
Last Date
Helpline
Nearest Office
ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ pageನಲ್ಲಿ ಸಿಗಲಿ.
ಅಂದರೆ ಬಸ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬರೆಯುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಬಸ್ ಜನರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಲಿ.
QR Code ಅವರನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಮಾಹಿತಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿ.
Route-based publicity ಕೂಡ ಮಾಡಬಹುದು
ಇದು ಇನ್ನೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ.
College routesನಲ್ಲಿ:
Scholarship + Prize Money + Hostel + Career schemes
Industrial area routesನಲ್ಲಿ:
Labour welfare + Skill training + Employment schemes
Rural routesನಲ್ಲಿ:
Agriculture + Rural development + Pension schemes
Hospital routesನಲ್ಲಿ:
Health schemes + Blood donation + Emergency services
Women-dominated commuter routesನಲ್ಲಿ:
Women welfare + Safety helplines + Self employment
ಅಂದರೆ ಜಾಹೀರಾತು random ಆಗಿರದೆ targeted public communication ಆಗಬಹುದು.
Season-based campaign ಕೂಡ ಮಾಡಬಹುದು
June–July:
Admissions + Scholarships + Hostels
August–September:
Student benefits + Education schemes
Agricultural season:
Farmer schemes
Recruitment period:
Government employment information
Health campaigns ಸಮಯದಲ್ಲಿ:
Vaccination / Disease prevention / Health insurance
Election ಹೊರತುಪಡಿಸಿದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ:
Citizen services + Public awareness
ಅಂದರೆ ಒಂದು ಬಸ್ನ ಜಾಹೀರಾತು ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಒಂದೇ ಆಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ.
ಸರ್ಕಾರದ priorityಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು.
ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯ – Personality publicity ಕಡಿಮೆಯಾಗಬೇಕು
ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯ publicity ಎಂದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯೋಜನೆಯ ಮಾಹಿತಿಗಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಮುಖಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ಇದು ಬದಲಾಗಬೇಕು.
ಯೋಜನೆಯ advertisementನಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು:
ಯಾರು ಅರ್ಹರು?
ಏನು ಸಿಗುತ್ತದೆ?
ಎಷ್ಟು ಸಿಗುತ್ತದೆ?
ಯಾವ ದಾಖಲೆ ಬೇಕು?
ಎಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿ?
ಕೊನೆಯ ದಿನಾಂಕ ಯಾವುದು?
ಇವು.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮುಖಚಿತ್ರ ಅಲ್ಲ.
ಯಾವುದೇ elected representative ಅಥವಾ ಅಧಿಕಾರಿ ಹೆಸರು ಕಾನೂನು/ಪ್ರೋಟೋಕಾಲ್ ಪ್ರಕಾರ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಇರಲಿ.
ಆದರೆ 90% ಜಾಗ ಮಾಹಿತಿ, 10%ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ceremonial content ಆಗಿರಲಿ.
ಜನರು ಬಸ್ ನೋಡಿದಾಗ,
“ಅದು ಯಾರ ಫೋಟೋ?”
ಎಂದು ಕೇಳುವ ಬದಲು,
“ಅಯ್ಯೋ, ಈ ಯೋಜನೆ ನನಗೂ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ?”
ಎಂದು ಯೋಚಿಸಬೇಕು.
ಅದೇ ನಿಜವಾದ publicity.
ಸರ್ಕಾರ ಒಂದು ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ನೀತಿ ತರಬೇಕು
PUBLIC VEHICLE – PUBLIC INFORMATION FIRST
ಈ ನೀತಿಯಡಿ:
ಸರ್ಕಾರಿ ಬಸ್ಗಳ ಜಾಹೀರಾತು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ.
Public welfare campaignsಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ percentage reserve.
Commercial advertisementಗೆ ಉಳಿದ ಜಾಗ.
Scheme advertisementsಗೆ standard design template.
QR Code ಕಡ್ಡಾಯ.
Official website ಕಡ್ಡಾಯ.
Helpline ಕಡ್ಡಾಯ.
Last date ಇದ್ದರೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶನ.
Eligibility ಎರಡು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ.
Kannadaಗೆ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ.
ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ English ಜೊತೆಗೆ.
Personality photographsಗೆ size limit.
Full-body wrapping ಮಾಡಿದರೂ bus identity, route information ಮತ್ತು safety markings ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಬೇಕು.
Commercial advertisement ಸಂಪೂರ್ಣ ತೆಗೆದುಹಾಕಿ ಎಂದು ನಾವು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ
BMTC ಮತ್ತು transport corporationsಗೆ revenue ಅಗತ್ಯ.
ಅದು ವಾಸ್ತವ.
ಆದರೆ ಒಂದು balance ಇರಬೇಕು.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ:
50% ಅಥವಾ ನಿಗದಿತ ಪ್ರಮಾಣದ advertising inventory – Public Information
ಉಳಿದ ಭಾಗ – Commercial Revenue
ಅಥವಾ Government Departments ತಮ್ಮ IEC/Publicity budgetನಿಂದ transport corporationsಗೆ ಹಣ ಪಾವತಿಸಬಹುದು.
ಹಾಗಾದರೆ transport corporationಗೆ revenue ಕೂಡ ಕಳೆದುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
Departmentಗೆ publicity ಕೂಡ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಜನರಿಗೆ scheme information ಕೂಡ ತಲುಪುತ್ತದೆ.
ಒಂದೇ ಹಣದಿಂದ ಎರಡು ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ದೇಶಗಳು ಸಾಧಿಸಬಹುದು.
ಇದು expenditure ಅಲ್ಲ.
Smart utilisation of public resources.
ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ತುಂಬಾ ಸರಳ
ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರತಿವರ್ಷ:
ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ.
Budget ಕೊಡುತ್ತದೆ.
Portal ಮಾಡುತ್ತದೆ.
Application ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ.
Advertisement ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ beneficiary ಹೇಳುತ್ತಾನೆ:
“ನನಗೆ ಈ ಯೋಜನೆ ಇದೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.”
ಇದು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ failure signal ಆಗಿರಬೇಕು.
ಯೋಜನೆ ಮಾಡುವುದು governanceನ ಮೊದಲ ಹಂತ.
ಆ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಅರ್ಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯವರೆಗೆ ತಲುಪಿಸುವುದು governanceನ ಅಂತಿಮ ಹಂತ.
ಅದೇ ಮುಖ್ಯ.
ಸರ್ಕಾರಿ ಬಸ್ ಕೇವಲ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಸಾಗಿಸಬಾರದು.
ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಾಗಿಸಬೇಕು.
ಅವಕಾಶವನ್ನು ಸಾಗಿಸಬೇಕು.
ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಸಾಗಿಸಬೇಕು.
ಆರೋಗ್ಯದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಾಗಿಸಬೇಕು.
ಸರ್ಕಾರದ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ಜನರ ಬಳಿಗೆ ಸಾಗಿಸಬೇಕು.
ಒಬ್ಬ ಅರ್ಹ ಫಲಾನುಭವಿಯನ್ನು ಒಂದು ಯೋಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸಬೇಕು.
ಒಂದು BMTC ಬಸ್ನ್ನು private advertisementನ moving billboard ಆಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ನಮಗೆ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಅದೇ ಬಸ್ ಮೇಲೆ:
“ಈ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿವೇತನ ನಿಮಗೂ ಸಿಗಬಹುದು – Scan ಮಾಡಿ”
ಎಂದು ಕಂಡರೆ?
ಅದು ಜನರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಅದು ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕರ ನಡುವೆ ಸಂಪರ್ಕ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ.
ಅದು taxpayer ಹಣದ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಬಳಕೆ.
**ಒಂದು ಬಸ್.
ಒಂದು ಸರಿಯಾದ ಮಾಹಿತಿ.
ಒಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ಫಲಾನುಭವಿ.
ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ.**
ಇದು ಸಾಧ್ಯ.
Infrastructure ಈಗಾಗಲೇ ಇದೆ.
ಬಸ್ಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಓಡುತ್ತಿವೆ.
ಜನರು ಈಗಾಗಲೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
Departments ಈಗಾಗಲೇ publicityಗೆ ಹಣ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಿವೆ.
ಬೇಕಿರುವುದು ಒಂದೇ:
ಸರ್ಕಾರದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ.
BMTCಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಬಹುದು.
ನಂತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಾರಿ ಸಾರಿಗೆ ಮತ್ತು ಇಲಾಖಾ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಬಹುದು.
Public Vehicle – Public Information First.
ಈ ವಿಚಾರ ಸರ್ಕಾರದ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರಲೇಬೇಕು.
ಸರ್ಕಾರಿ ಬಸ್ಗಳು ಯಾರದೋ ಮುಖದ ಜಾಹೀರಾತಾಗಬಾರದು.
ಅವು ಜನರಿಗೆ ಹಕ್ಕು, ಅವಕಾಶ ಮತ್ತು ಯೋಜನೆಯ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವ ಚಲಿಸುವ ಜನಸೇವಾ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಬೇಕು.
ಈ ವಿಚಾರ ನಿಮಗೂ ಸರಿಯೆನಿಸಿದರೆ Share ಮಾಡಿ.
ಒಂದು meaningful public policyಗೆ ಧ್ವನಿ ಕೊಡೋಣ.
#MahitiSindhu #BMTC #KSRTC #NWKRTC #KKRTC #KarnatakaGovernment #PublicVehiclePublicInformationFirst #GovernmentSchemes #PublicMoney #PublicTransport #GovernmentPublicity #CitizenAwareness #ಜನಹಿತ #ಸಾರ್ವಜನಿಕಆಸ್ತಿ #ಸರ್ಕಾರಿಯೋಜನೆಗಳು #ಕರ್ನಾಟಕ